Co oznacza podwyższone stężenie bilirubiny we krwi?

Bilirubina jest wskaźnikiem, który charakteryzuje udział wątroby w metabolizmie pigmentu. Ten żółto-czerwony pigment powstaje w komórkach Kupffera w wątrobie i innych tkankach bogatych w elementy siateczkowo-śródbłonkowe. Jego źródłem są pośrednie produkty rozpadu hemoglobiny, monoglobiny i cytochromów. Rozpad starych komórek jest normalnym, zdrowym procesem, który zachodzi codziennie w ludzkim ciele. Zwiększona bilirubina we krwi jest sygnałem choroby jakiegoś narządu w ciele, dowiadujemy się, w którym z nich może leżeć problem.

Suma wartości bilirubiny bezpośredniej i pośredniej określa sumę w ludzkim ciele. Wraz z niszczeniem czerwonych krwinek (komórek krwi dostarczających tkankom tlen) uwalniany jest produkt rozszczepiania hemoglobiny - hem, który tracąc żelazo zamienia się w pośredni lub wolny pigment. Ten związek jest trudny do rozpuszczenia w wodzie, ale wiąże się z tkankami, takimi jak mózg, błony śluzowe i twardówka. Pośrednia (wolna) bilirubina jest potencjalnie toksycznym i niebezpiecznym związkiem dla mózgu i ludzkiego ciała. Im większy przekroczenie przedziału odniesienia, tym bardziej niebezpieczne jest dla układu nerwowego.

W komórce wątroby łączy się z kwasem glukuronowym, tworząc bilirubindiglukuronid (bezpośredni (związany)), dobrze rozpuszczalny w wodzie, mniej toksyczny i łatwo wydalany z żółcią. Uważa się, że monoglukuronid bilirubiny powstaje również w wątrobie, która reaguje jako bilirubina bezpośrednia. Z wątroby żółć jest wydalana do jelit. 300-350 mg powstaje i jest wydalane na dzień.

W jelicie część bilirubiny jest niszczona, a część jest przywracana przez mikroflorę do urobilinogenu, z którego większość jest wchłaniana w jelicie i wchodzi do wątroby z krwią, gdzie jest częściowo utleniona, częściowo przekształcona w urochrom i, w niewielkiej ilości, pozostaje niezmieniona w ogólnym krwiobiegu i wydalana przez nerki. Niewchłanialny urobilinogen przechodzi do stercobilinogenu i jest wydalany z kałem.

Przyczyny zwiększonego stężenia bilirubiny we krwi

Oznaczanie zawartości tego pigmentu we krwi jest ważne dla diagnozy chorób wątroby, dróg żółciowych i układu krwiotwórczego. Często ta analiza jest przypisywana jako część biochemicznego panelu badań laboratoryjnych. Aby ocenić wątrobę, przeprowadza się kilka testów, które obejmują oznaczenie bilirubiny, aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginowej, transferazy gamma-glutaminianowej, fosfatazy alkalicznej, białka całkowitego, albuminy. U starszych dzieci i dorosłych zwykle obserwuje się niską bezpośrednią zawartość we krwi, jej normalne wartości wynoszą od 0 do 5 μmol / L. Wartość całości (bezpośrednia i wolna) w normie wynosi do 17 μmol / l, pośrednio - do 75% całości. U dzieci w wieku 5-7 dni normalna całkowita wartość wynosi do 100 μmol / l. W różnych laboratoriach zakresy referencyjne wskaźników mogą się nieznacznie różnić..

Wskaźnik bilirubiny odzwierciedla równowagę między jego produkcją a wydalaniem w organizmie. W procesach patologicznych następuje znaczny wzrost jego stężenia we krwi - rozwija się hiperbilirubinemia. Dlaczego dochodzi do naruszenia metabolizmu bilirubiny? Konieczne będą dalsze laboratoryjne badania krwi i badanie ultrasonograficzne..

Przede wszystkim obserwuje się zwiększoną bilirubinę we krwi w przypadku chorób hemolitycznych, uszkodzeń hepatocytów o charakterze zapalnym, toksycznym lub nowotworowym, niedrożności przewodów wewnątrzwątrobowych lub pozawątrobowych (patologia dróg żółciowych) i chorób pęcherzyka żółciowego. Jego wysoki poziom może powodować zażółcenie skóry lub białek oka (żółtaczka). W takim przypadku obserwuje się następujące objawy: bóle głowy, zmęczenie, objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze), wolne bicie serca (bradykardia), nudności, wymioty, swędzenie skóry, ciemny mocz, ból brzucha, zmniejszenie apetytu.

W zależności od charakteru choroby procesy metabolizmu bilirubiny są zakłócane całkowicie lub osobno. Wzrost jego poziomu jest spowodowany następującymi przyczynami:

  • infekcje (infekcja wirusem cytomegalii, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, infekcje pasożytnicze);
  • choroby genetyczne, w których obserwuje się funkcjonalną (konstytucyjną) hiperbilirubinemię (zespoły Gilberta i Rotora, zespoły Dabin-Johnsona, Kriglera-Nayyara);
  • choroby wątroby (mononukleoza, wirusowe, alkoholowe, autoimmunologiczne, przewlekłe zapalenie wątroby). W przypadku marskości wątroby zawartość bilirubiny we krwi nieznacznie wzrasta lub pozostaje normalna;
  • naciek tłuszczowej wątroby z gruźlicą, sarkoidozą, amloidozą, chłoniakiem;
  • choroby, które powodują zablokowanie dróg żółciowych (choroba kamieni żółciowych, przewlekłe i ostre zapalenie trzustki, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, kamica żółciowa, zwężenie dróg żółciowych, rak pęcherzyka żółciowego, rak trzustki i inne);
  • choroby hemolityczne (w tym rak, choroby autoimmunologiczne lub zakaźne). Zwiększone niszczenie czerwonych krwinek (czerwonych krwinek) obserwuje się w przypadku anemii sierpowatej lub reakcji alergicznej, która rozwija się w wyniku transfuzji krwi;
  • reakcje toksyczne na hepatotoksyczne, cholestatyczne, powodujące hemolizę leki, alkohol i chemikalia. Wiele antybiotyków (erytromycyna), niektóre rodzaje tabletek antykoncepcyjnych, chlorpromazyna, diazepam, flurazepam, izoniazyd, indometacyna, fenytoina, sterydy anaboliczne powodują wzrost poziomu bilirubiny we krwi;
  • galaktozemia, upośledzona tolerancja fruktozy, niedobór witaminy B12;
  • posocznica, wstrząs, hemochromatoza.

Bilirubina pośrednia

Wzrost pośredni - wiąże się ze wzrostem katabolizmu hemoglobiny, na przykład z niedokrwistością hemolityczną lub zespołem Gilberta, który charakteryzuje się zmniejszeniem zdolności wątroby do bilirubiny. Wzrost bezpośredni jest związany z zaburzeniami czynności wątroby, słabym wydalaniem bilirubiny. Ilościowe określenie całkowitej zawartości bilirubiny i jej frakcji daje wyraźniejszy obraz charakteru i stopnia uszkodzenia tkanki wątroby. Wyniki badań laboratoryjnych są wykorzystywane do kontrolowania niektórych warunków, głównie żółtaczki. W przypadku żółtaczki hemolitycznej ogólny wskaźnik zwiększa się głównie z powodu wolnej bilirubiny, w żółtaczce miąższowej zwiększa się z powodu obu postaci (w większym stopniu - związanych), z żółtaczką mechaniczną - z powodu gwałtownego wzrostu związanego bilirubiny.

W pierwszych dniach życia noworodka kilka razy wykonuje się test bilirubiny we krwi, aby sprawdzić, czy wątroba działa prawidłowo. Hiperbilirubinemia u noworodków może powodować uszkodzenie mózgu i inne poważne problemy, dlatego żółtaczka noworodka wymaga starannego leczenia.

Jak zmniejszyć jego zawartość?

Ponieważ ten stan jest tylko objawem choroby, zmniejszenie stężenia bilirubiny we krwi opiera się na terapii choroby podstawowej, w przeciwnym razie będzie nadal rosło.

Wraz ze zwiększoną bilirubiną wątroba zwykle cierpi, więc dieta terapeutyczna pomoże usunąć nadmiar toksyn i przywrócić komórki wątroby. Z diety eliminowane są następujące pokarmy: napoje alkoholowe, cukier, mąka premium, jajka, mleko, czerwone mięso, dania gotowe, kiełbasy, smażone potrawy, napoje gazowane, kawa. Podstawą diety powinny być warzywa, produkty pełnoziarniste, tłuszcze roślinne. Aby nie zakłócać funkcjonowania przewodu pokarmowego, musisz często jeść, małymi porcjami, nie przejadać się, unikać głodu.

Podwyższony poziom bilirubiny we krwi

10 minut Wysłany przez Lyubov Dobretsova 1271

Biochemiczne badanie krwi jest słusznie uważane za jedną z najbardziej pouczających i pojemnych metod diagnostycznych, dlatego jest przepisywane w prawie wszystkich przypadkach badania pacjenta.

W trakcie jego realizacji wydaje się możliwe badanie zdolności funkcjonalnych narządów wewnętrznych - wątroby, pęcherzyka żółciowego, trzustki, nerek itp. Oprócz komórek krwi krew obejmuje enzymy, pigmenty, białka, lipidy, węglowodany, witaminy, związki azotowe i substancje nieorganiczne.

Znając jakościową i ilościową zawartość składników głównego płynu ludzkiego ciała, specjalista może łatwo założyć, który narząd jest uszkodzony. Na przykład, co oznacza wzrost bilirubiny we krwi i co jest związane z takim odchyleniem?

Co to jest bilirubina??

Bilirubina jest związkiem syntetyzowanym w ludzkim ciele. Jest to pigment żółciowy, a także jeden z jego głównych składników. Bilirubina ma jasny żółto-pomarańczowy kolor, a w łańcuchu metabolicznym robi kolejny krok po biliverdinie, zielonym pigmentu.

Oznacza to, że bilirubina powstaje z biliwerdyny, a jednocześnie jest w stanie przekształcić się z powrotem w swojego poprzednika. Pojawienie się bilirubiny występuje w procesie rozkładu białek, w tym hemu (złożonego związku porfiryn z żelazem).

Takie białka w ludzkim ciele są reprezentowane przez hemoglobinę, mioglobinę i cytochrom. Niszczenie hemoglobiny odbywa się w komórkach mózgu, a także w wątrobie, śledzionie i węzłach chłonnych. Po przejściu przez wszystkie etapy metabolizmu produkty rozpadu substancji wchodzą do żółci, a następnie są z nią eliminowane.

Opisana substancja jest zawarta w ludzkiej krwi w nieznacznej ilości i występuje w dwóch odmianach lub frakcjach: wolna (pośrednia) bilirubina i związana (bezpośrednia). Ten ostatni gatunek jest również nazywany sprzężonym, a pośredni nie jest sprzężony..

Podczas transformacji w organizmie wolna bilirubina podczas niszczenia czerwonych krwinek dostaje się do krwioobiegu. Jest to ciągły proces, ponieważ czerwone krwinki, które stały się przestarzałe, rozpadają się codziennie, a na ich miejscu tworzą się nowe. Frakcja pośrednia otrzymana tą metodą wynosi 80%.

Pozostałe 20% powstaje podczas niszczenia niedojrzałych krwinek czerwonych i ze źródeł innych niż hemoglobina. Te ostatnie obejmują mioglobinę i enzymy zawierające żelazo. We krwi bilirubina łączy się z albuminą (białkiem) w dwóch łańcuchach - mocne i słabe wiązanie. W pierwszym przypadku pigment dołączony do albuminy nie dostaje się do krwioobiegu, podczas gdy w drugim przypadku, przy niestabilnym połączeniu, jest transportowany przez krew do wątroby.

Następnie następuje wychwyt wolnej bilirubiny przez hepatocyty (komórki wątroby), w których przeprowadzane są kolejne etapy transformacji tej substancji. Połączenie tych procesów nazywa się sprzężeniem (związkiem), które polega na połączeniu pośredniej frakcji pigmentu z kwasem glukuronowym i pod wpływem niektórych enzymów przekształcających go bezpośrednio.

Następnie sprzężona postać jest transportowana do żółci, a stamtąd wchodzi do dwunastnicy. Tutaj następuje dekoniugacja bilirubiny i znów staje się pośrednia. Część tej substancji jest wchłaniana z powrotem do krwi, a proces ten nazywa się krążeniem wątrobowo-jelitowym..

Normalne wartości

Normalne wskaźniki całkowitej bilirubiny we krwi zarówno u kobiet, jak i mężczyzn uważa się za 8,5-20,5 μmol / L. Nie ma również specjalnych różnic wieku, dlatego wskaźniki dla rocznego dziecka i nastolatka, które nie mają problemów zdrowotnych, będą takie same. Jedyną różnicą są noworodki, ich wartości w pierwszym tygodniu życia mogą znacznie wzrosnąć, co jest związane z cechami ciała.

Liczby te odzwierciedlają poziom całej substancji, w tym zarówno jej wolnych, jak i powiązanych frakcji. Aby znaleźć przyczynę wzrostu pigmentu, powinieneś najpierw dowiedzieć się, z której części to się stało. W tym celu określa się nie tylko powszechną, ale także oddzielnie bilirubinę bezpośrednią i pośrednią.

Direct jest nietoksycznym związkiem, który rozpuszcza się w wodzie, ale nie rozpuszcza się w tłuszczach. Jest dobrze filtrowany przez nerki i wydalany wraz z moczem. Normalna zawartość bezpośredniej frakcji we krwi wynosi około 4% całkowitej ilości bilirubiny, co odpowiada 4,3-4,6 μmol / l.

Frakcja pośrednia jest dobrze rozpuszczalna w tłuszczach, ale wcale nie rozpuszczalna w wodzie. Substancja ta nie podlega filtracji przez nerki i dlatego nie jest w stanie wydalać jej z moczem. Zawartość bilirubiny pośredniej wynosi około 96% całkowitej ilości i zwykle nie powinna przekraczać 15,4-17.1 μmol / l.

Pośrednia bilirubina jest toksyczną substancją, która może przenikać do komórek organizmu. Tam łączy się z lipidami błon komórkowych, dociera do mitochondriów i zaburza ich funkcje oddechowe i procesy metaboliczne (synteza białek i przepływ jonów potasu). Najbardziej dotknięta jest zwiększoną zawartością tego związku w tkance mózgowej.

Dlaczego bilirubina rośnie we krwi??

Wysoki poziom opisywanej substancji można określić podczas biochemicznego badania krwi, którego biomateriał jest pobierany w zależności od wieku i cech ludzkiego ciała. U dorosłych krew pobierana jest z żyły łokciowej, au noworodków z pięty lub naczyń żylnych na głowie.

Jeśli analiza analizy wykazała zwiększoną zawartość bilirubiny, to znaczy wskaźnik całkowitej ilości substancji przekraczający 20,5 μmol / l, wówczas przeprowadzane są dalsze badania frakcji bezpośredniej i pośredniej. Z reguły wzrost współczynników u osoby dorosłej wskazuje na obecność patologii, podczas gdy u noworodków często istnieją fizjologiczne przyczyny zwiększenia stężenia bilirubiny we krwi.

Zwiększone wskaźniki w niektórych przypadkach nie mają wyraźnych oznak odchylenia, dlatego są wykrywane tylko podczas rutynowych kontroli. Ale w zdecydowanej większości przypadków wysoka bilirubina powoduje następujące objawy:

  • żółtaczka i swędzenie skóry i błon śluzowych;
  • mocz ma ciemny kolor, a stolec jest jasny;
  • ból w jamie brzusznej po prawej stronie;
  • nadmierne zmęczenie, osłabienie, senność;
  • nudności, wymioty, odbijanie się, gorzki smak w ustach, uczucie ciężkości w żołądku;
  • wzrost temperatury ciała (wraz z dalszym rozwojem patologii);
  • „gwiazdy” naczyniowe, rozszerzenie sieci żylnej na brzuchu itp..

Większość chorób, w których wskaźnik bilirubiny jest zawyżony, nabytych w ciągu życia. Dlatego po ustaleniu przyczyn jego wzrostu możesz uratować osobę przed negatywnymi objawami, a także przed zagrożeniami, które grożą wzrostem toksycznej frakcji substancji.

Należy pamiętać, że niektóre choroby, w których bilirubina ma tendencję do wzrostu, są zakaźne, w wyniku czego mogą być przenoszone na zdrowe osoby z kontaktu z chorymi. Należą do nich zapalenie wątroby typu B, mononukleoza zakaźna itp..

Przeciwnie, inne choroby, które zwiększają stężenie bilirubiny, nie stanowią zagrożenia dla innych (żółtaczka noworodków, procesy onkologiczne, marskość wątroby, zapalenie wątroby (narkotyki i alkohol)). Niektóre choroby mogą towarzyszyć człowiekowi przez całe życie, a zatem powodują wysoką bilirubinę.

Najczęstszą z nich jest patologia genetyczna - zespół Gilberta. Zakłóca procesy enzymatyczne w wątrobie, dlatego bilirubina nie przechodzi przez wszystkie niezbędne etapy jej transformacji. Choroba Gilberta nie należy do poważnych patologii i nie wpływa na jakość życia pacjenta.

Niestety inna genetycznie zdeterminowana choroba - zespół Kriglera-Najara - powoduje u pacjenta wiele udręki. Jest to złośliwa postać hiperbilirubinemii (wzrost poziomu bilirubiny we krwi), która czasem wymaga nawet przeszczepienia pacjentowi wątroby dawcy. Ta patologia jest wykrywana najczęściej w okresie noworodkowym. Bez niezbędnej opieki medycznej dziecko częściej umiera z powodu powikłań choroby.

Czasami występuje wzrost stężenia bilirubiny u kobiet w czasie ciąży. Z reguły odnotowuje się to w trzecim trymestrze ciąży, a w większości przypadków po porodzie stan kobiety wraca do normy. Patologia nazywa się cholestazą wewnątrzwątrobową kobiet w ciąży i pojawia się z powodu genetycznie uwarunkowanej wysokiej wrażliwości na estrogen.

Jak znormalizować wskaźnik?

Aby zmniejszyć zawartość bilirubiny, musisz najpierw ustalić przyczynę jej wzrostu. Konieczna będzie również ocena innych wskaźników analizy biochemicznej, takich jak cholesterol, ALT, AST i inne enzymy.

Obecnie istnieje kilka opcji zmniejszenia ilości tego pigmentu we krwi, ale specjalista powinien wybrać metody leczenia, ponieważ należy wziąć pod uwagę wiele różnych punktów.

Korekta diety

Pod warunkiem, że bilirubina nieznacznie wzrośnie, czasami wystarczy zmienić dietę, a po zmniejszeniu obciążenia wątroby wskaźnik powróci do normy po pewnym czasie. Dieta z podwyższoną bilirubiną we krwi polega na odrzuceniu smażonych, tłustych, pikantnych, pikantnych potraw, napojów gazowanych, słodkich i mąki.

Oznacza to także powstrzymywanie się od alkoholu, mocnej herbaty i kawy. Wszystkie potrawy muszą być przygotowywane w trybie delikatnego przetwarzania, co czyni je prostszymi i łatwiejszymi do strawienia..

Światłolecznictwo

Lub fototerapia, technika, która sugeruje, że pacjent jest narażony na światło ze sztucznych źródeł: lampy dichroiczne i fluorescencyjne, diody elektroluminescencyjne lub lasery. Pod ich wpływem pośrednia frakcja bilirubiny zmienia się w bezpośrednią (nietoksyczną) formę i jest bezpiecznie wydalana z organizmu. Ta metoda jest z powodzeniem stosowana w leczeniu żółtaczki fizjologicznej u noworodków.

Terapia lekowa

Jest to wymagane, gdy zawartość bilirubiny jest zwiększona z powodu problemów z odpływem żółci. Lekarz przepisuje listę leków, których działanie ma na celu ustabilizowanie stanu organizmu i normalizację stężenia bilirubiny. Ponadto można przepisać leki o działaniu oczyszczającym: węgiel aktywny, zawiesiny i żele usuwające szkodliwe substancje z organizmu.

Terapia infuzyjna

Aby zwalczyć hiperbilirubinemię, dożylnie wstrzykuje się roztwór glukozy i leki detoksykacyjne. Dzięki nim ciało jest szybko oczyszczane z nadmiaru pigmentu żółciowego, a także innych produktów rozpadu.

Ta metoda jest dość skuteczna, o czym świadczą wyniki analizy przeprowadzonej po jej wdrożeniu. Zabieg ten stosuje się w trudnych sytuacjach, gdy nie ma czasu na zastosowanie lżejszych i wolniejszych metod, a poziomy pigmentu należy pilnie zmniejszyć.

Jeśli wirusowe zapalenie wątroby stało się przyczyną wysokiej bilirubiny, wówczas celem terapii jest zneutralizowanie wirusa. Równolegle przepisywane są leki, które chronią wątrobę przed jej szkodliwym działaniem. W przypadku udanej terapii poziom opisanej substancji wraca do normy..

W przypadku pewnej liczby chorób wątroby, a także zespołu Gilberta, czasami przepisywane są fenobarbital i zixorin. Pacjent przechodzący kurs terapeutyczny z tymi lekami powinien być regularnie monitorowany przez lekarza prowadzącego, ponieważ możliwe są działania niepożądane i powikłania podczas ich przyjmowania.

Medycyna alternatywna

Przy niewielkiej hiperbilirubinemii często sięgają po środki ludowe, które mogą delikatnie i skutecznie zmniejszyć obciążenie wątroby i obniżyć stężenie pigmentu żółciowego we krwi. Jego zawartość można dość łatwo znormalizować, pijąc herbatę z rumianku leczniczego, mięty, znamiona kukurydzy, macicy i Hypericum.

Aby to zrobić, weź 2 łyżki deserowe suchej mieszanki i zalej je szklanką wrzącej wody. Aby herbata zaparzona i naparła, należy ją przykryć i pozostawić na godzinę. Pij lek, którego potrzebujesz nie więcej niż jedną szklankę dziennie - połowa na czczo 20 minut przed śniadaniem, a reszta - przed snem.

Nie mniej skuteczna jest mikstura nasycona liśćmi brzozy. Młode liście brzozy są suszone, a następnie kruszone. Jedną łyżkę wlewa się do szklanki wrzącej wody i podaje przez około jeden dzień. Używaj produktu bezpośrednio przed snem.

Pomaga oczyścić ekstrakt z wątroby z owoców ostropestu plamistego. W leczeniu zapalenia wątroby stosuje się kiełkowane nasiona tej rośliny. Jedna łyżka dziennie przyczyni się do poprawy wątroby i obniżenia poziomu bilirubiny, co z pewnością wpłynie na ogólny stan pacjenta.

Rekomendacje Aby zmniejszyć poziom bilirubiny lub zapobiec jej wzrostowi, powinieneś przestrzegać właściwego odżywiania, a także prowadzić zdrowy tryb życia o umiarkowanej aktywności. Konieczne jest unikanie stresu psycho-emocjonalnego, załamań nerwowych i długotrwałego stresu. Pamiętaj, aby dokładnie rozważyć swoje zdrowie i, w przypadku leczenia, dokładnie przestrzegać wszystkich instrukcji lekarza.

Bilirubina ogółem podwyższona: co to znaczy u osoby dorosłej

Bilirubina jest pigmentowaną substancją o kolorze żółtym lub jasnozielonym, która występuje w wyniku procesów chemicznych rozpadu czerwonych krwinek. Istnieją dwie formy bilirubiny, które mają różny wpływ na procesy metaboliczne w organizmie.

Toksyczna postać pigmentu nie rozpuszcza się w wodzie, dlatego nie jest wydalana z organizmu przez układ wydalniczy. Bilirubina może zaburzać procesy metaboliczne na poziomie komórkowym:

  • prowadzi do zniszczenia komórek z powodu naruszenia metabolizmu tlenu;
  • Wpływa na centralny układ nerwowy, w wyniku czego rozwijają się zaburzenia nerwowe, aw ciężkich przypadkach pojawia się śpiączka;
  • powoduje uszkodzenie nerek - zawał serca bilirubiny.

Bilirubina bezpośrednia (związana) przestaje być toksyczna w wyniku reakcji chemicznych w wątrobie i staje się pełnoprawnym enzymem wątrobowym. W kompozycji żółci pigment powinien znajdować się w jelicie cienkim i grubym, nadając kałowi żółto-brązowy kolor.

Bilirubina całkowita jest sumą bezpośrednich i pośrednich form pigmentu. Jeśli podejrzewa się chorobę wątroby, biochemiczne badanie krwi jest obowiązkowe, w tym wskaźniki poziomów wszystkich form pigmentu.

Wskaźnik całkowitej bilirubiny we krwi (tabela)


Poziom bezpośredniej i pośredniej bilirubiny w organizmie zależy od prawidłowego funkcjonowania następujących narządów: śledziony, szpiku kostnego, wątroby, pęcherzyka żółciowego oraz, w mniejszym stopniu, trzustki, wszystkich części jelita.

Wyświetleniaμmol / lmg,%
Generał3.4–17.10,2-0,8
Proste1-7,90,15
Pośredni1-190,50

Główne objawy

Wzrost poziomów bilirubiny u osoby dorosłej objawia się w zależności od przyczyn patologii. Jeśli ilość enzymu wątrobowego przekracza normę, obserwuje się następujące objawy:

  • ogólna słabość;
  • nudności, wymioty, utrata apetytu;
  • szybka utrata masy ciała;
  • ból w prawym podżebrzu;
  • nietolerancja tłustych potraw;
  • zażółcenie skóry i oczu;
  • swędząca skóra;
  • ciemnobrązowy mocz;
  • lekkie, bielone odchody;
  • naruszenie procesów oddawania moczu (częste pobudzenia przy minimalnej ilości moczu);
  • mogą wystąpić objawy zapalenia pęcherza moczowego.

Dlaczego dorosły zwiększył całkowitą bilirubinę


Głównym powodem wzrostu stężenia bilirubiny we krwi jest niezdolność wątroby do przekształcenia toksyny w bezpieczny enzym wątrobowy, a także upośledzony transport i wydalanie żółci z organizmu.

Przyczyny zwiększonej pośredniej bilirubiny

Wzrost pośredniej bilirubiny może być spowodowany następującymi chorobami:

Zespół Gilberta jest dziedziczną chorobą, w której zaburzona jest zdolność enzymatyczna wątroby do przekształcania pośredniej bilirubiny w formę bezpośrednią.

Nabyta żółtaczka - występuje z powodu przedawkowania leków lub nadmiernego spożycia alkoholu.

Autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna jest chorobą, w której wytwarzane są przeciwciała w celu zniszczenia ich własnych czerwonych krwinek. Niedokrwistość autoimmunologiczna często występuje w połączeniu z innymi chorobami autoimmunologicznymi: toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów itp..

Niedokrwistość hemolityczna z powodu leków: antybiotyki, insulina, sulfanilomid, lewofloksacyna, streptomycyna.

Toksyczna niedokrwistość hemolityczna jest wynikiem zatrucia chemikaliami, które przyczyniają się do niszczenia krwi (ołów, arsen, witriol, nitrobenzen). Ta choroba może powodować ukąszenia pająków, skorpionów, węży..

Sepsa - zatrucie krwi i bakteryjne uszkodzenie narządów wewnętrznych człowieka. Czasami ukryty proces sepsy po małych infekcjach bakteryjnych może trwać latami bez ostrych objawów.

Przyczyny zwiększonej bezpośredniej bilirubiny


Choroby, które mogą powodować wzrost bezpośrednich poziomów bilirubiny:

Wirusowe zapalenie wątroby. Istnieje kilka odmian ostrego wirusowego zapalenia wątroby: A, B i zapalenie wątroby z zakaźną mononukleozą.

W przypadku zapalenia wątroby wątroba jest zarażona wirusem lub kombinacją kilku rodzajów wirusów jednocześnie. W takim przypadku obserwuje się ciężkie zatrucie organizmu. Wirusowemu zapaleniu wątroby towarzyszy żółtaczka, ciemny mocz i jasne odchody.

Toksyczne zapalenie wątroby jest chorobą, która może wystąpić po zażyciu takich rodzajów leków jak hormony, leki przeciw TB, leki przeciwzapalne, psychotropowe itp., Przy nadmiernym spożywaniu napojów alkoholowych, z zatruciem grzybami. Toksyczne zapalenie wątroby występuje również po zatruciu chemicznym..

Cholestaza wewnątrzwątrobowa jest chorobą, której towarzyszy naruszenie odpływu żółci z wątroby do dwunastnicy. Przyczynami cholestazy mogą być zarówno dysfunkcje na poziomie komórkowym, jak i uszkodzenie przewodów.

Naruszenie odpływu żółci charakteryzuje się nadmiarem żółto-zielonego pigmentu we krwi i tkankach (co nadaje skórze i oczom żółty odcień), a także niedoborem żółci w jelicie. Wewnątrzwątrobowa cholestaza objawia się jako pogorszenie zdrowia, nudności, zaburzenia trawienia, szybka utrata masy ciała, brak apetytu.

Marskość. Może to być bezobjawowe przez kilka lat. Często jedynym objawem pierwotnej marskości żółciowej jest stopniowy wzrost stężenia bilirubiny.

Guzy w wątrobie. Objaw choroby różni się w każdym przypadku, w zależności od lokalizacji guza w narządzie.

Przyczyną zwiększonej zawartości enzymu wątrobowego u osoby dorosłej może być upośledzony odpływ żółci z dwunastnicy i dróg żółciowych, co występuje w przypadku następujących chorób:

  • ostre i przewlekłe zapalenie trzustki;
  • guzy trzustki i dwunastnicy;
  • guzy przewodu żółciowego, blokując normalne krążenie i wydalanie żółci;
  • kamienie żółciowe
  • zapalenie dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych), podczas gdy kanały puchną, zakłócając normalne wydzielanie żółci.

Zasada leczenia


Mechanizm leczenia podwyższonego poziomu bilirubiny u osoby dorosłej składa się z kilku etapów:

  • leczenie chorób, które prowadzą do zwiększenia ilości pigmentu;
  • eliminacja zatrucia lekami lub środkami terapeutycznymi.

Aby zmniejszyć całkowitą bilirubinę w ciele, stosuje się leki z następujących grup farmakologicznych:

  • sorbenty - wiążą i usuwają toksyczne substancje z organizmu (Sorbex, Enterosgel, Atoxil, Carbolong, Polysorb);
  • leki żółciopędne - aktywują wydzielanie żółci (Galsten, hepabene, Cholecin, Holosas, Urosan);
  • preparaty enzymatyczne - zmniejszające obciążenie wątroby (Mezim, Festal, Pancreatin);
  • hepatoprotektory - leki aktywujące procesy chemiczne i stymulujące procesy metaboliczne w komórkach wątroby (Heptral, Essential, Karsil, Phosphogliv).

Aby zmniejszyć poziom pośredniej bilirubiny przy wysokim zatruciu, stosuje się następujące metody leczenia:

  • Fototerapia to procedura fizjoterapeutyczna z wykorzystaniem promieni ultrafioletowych. Pod wpływem spektrum światła toksyna zmienia się w bezpieczną formę pigmentu i jest wydalana z moczem.
  • Wprowadzenie roztworów infuzyjnych. Aby oczyścić krew ze zwiększonym poziomem bilirubiny, stosuje się wkraplacze z roztworami glukozy, które korzystnie wpływają na metabolizm i przyczyniają się do szybkiego wydalania bilirubiny.
  • Transfuzja krwi. Jeśli wysoki poziom toksyn stanowi zagrożenie dla życia ludzkiego, stosuje się procedurę transfuzji krwi..

Jak zmniejszyć środki ludowe bilirubiny


W domu można zmniejszyć stężenie bilirubiny we krwi, stosując takie tradycyjne leki, jak napary i wywary z ziół leczniczych.

Napar z ziół leczniczych. Musisz wziąć 1 łyżeczkę suszonych kwiatów rumianku, dziurawca i mięty, a następnie zalać szklanką wrzącej wody. Weź napar 2 razy dziennie w pół szklanki. Narzędzie aktywuje wydzielanie żółci i pomaga oczyścić ciało.

Napar znamiona kukurydzy. 2-3 łyżki znamiona kukurydzy wlewa się do 500 ml wrzącej wody i pozostawia na noc. Następnego dnia weź infuzję leczniczą 100 gramów 5 razy dziennie przed posiłkami. Znamiona kukurydzy mogą oczyścić wątrobę, nerki i poprawić funkcjonowanie układu żółciowego.

Rosół z dzikiej róży. Szklankę jagód dzikiej róży należy zalać 2 litrami wrzącej wody i gotować przez 5 minut na małym ogniu. Po bulionie należy podawać całą noc. Weź wywar jako herbatę. Możesz używać tego narzędzia w nieograniczonych ilościach. Dzika róża stymuluje układ wydalniczy i oczyszcza organizm z nadmiaru bilirubiny.

Dieta

Jeśli poziom bilirubiny we krwi jest znacznie zwiększony, konieczne jest dostosowanie diety w celu ułatwienia pracy wątroby i nerek. Jedz często i w małych porcjach, a także pij dużo płynów..

Z diety wyklucz:

  • napoje alkoholowe i gazowane;
  • produkty solone, wędzone i marynowane, półprodukty mięsne;
  • smażone jedzenie;
  • ochrona;
  • wszystkie rodzaje serów;
  • keczup, majonez, musztarda;
  • rzodkiewka, szczypiorek, szczaw;
  • kakao, ciasto z masła;
  • cukier rafinowany;
  • owoce cytrusowe, kwaśne jabłka, wiśnie, czerwone porzeczki, kwaśne winogrona.

Aby wyeliminować nadmierną zawartość bilirubiny, dieta powinna składać się z produktów dietetycznych, których trawienie nie powoduje nadmiernego obciążenia wątroby:

  • niekwaśne produkty mleczne;
  • zupy mleczne;
  • płatki zbożowe i zupy zbożowe;
  • chude mięso;
  • warzywa niekwaśne;
  • słodkie owoce;
  • miód;
  • ziołowe herbaty.

Odżywianie kliniczne jest przepisywane na okres od trzech do sześciu miesięcy.

Zwiększona bilirubina we krwi: co to znaczy?

Bilirubina to substancja pigmentowa powstająca w różnych tkankach. Pojawia się, gdy nastąpi rozpad białka. Proces zwykle odbywa się w śledzionie, szpiku kostnym i układzie limfatycznym..

Pewien procent utworzonej substancji dostaje się do układu krążenia. Indeks bilirubiny wzrasta z wielu powodów. Istnieje kilka rodzajów tego związku, które wymagają starannego rozważenia..

Jeśli osoba dorosła podniosła całkowitą bilirubinę, co to oznacza?

Można to ustalić dopiero po analizie..

Dlaczego wzrost jest niebezpieczny?

Wiele osób interesuje się tym, czym jest bilirubina. Jest to substancja pigmentowa, dzięki której zabarwia się stolec i żółć. Związek ma brązowy odcień. W czystej postaci wygląda jak kryształ.

Podwyższony poziom bilirubiny stanowi poważne zagrożenie dla układu nerwowego. Jeśli dana osoba ma wysoki poziom pigmentu, rozwija się żółtaczka. W organizmie powstaje dużo wolnej bilirubiny, która musi wiązać się z albuminą, aby utracić swoje właściwości toksyczne. Aby to zrobić, jest transportowany do wątroby.

Jeśli substancja pigmentowa żółci pozostaje wolna, zaczyna zatruwać różne narządy i tkanki. Pierwsi, którzy zaczynają „cierpieć” na tkankę mózgową. Przy niewielkim wzroście stężenia bilirubiny wątroba, serce i nerki działają normalnie przez długi czas. Określenie stanu organizmu pomaga w analizie całkowitej bilirubiny.

  • Bilirubina nieznacznie wzrosła - do 50-70 μmol / L. Co oznacza ten wynik? W tym przypadku nie ma żadnych zagrożeń życia. Osoba może żyć długo bez komplikacji.
  • Wyraźny wzrost. Jest to określane za pomocą wskaźnika pigmentu żółciowego we krwi do 150-170 μmol / L. W takim przypadku zdrowie ludzkie jest w pewnym niebezpieczeństwie. Jeśli przez dłuższy czas nic nie robisz, ciało zostanie zatrute..
  • Ciężka postać hiperbilirubinemii. Zaczyna się od wzrostu poziomu pigmentu chemicznego do 300 μmol / L. stanowi zagrożenie dla życia. Narządy zaczynają działać nieprawidłowo.
  • Niezwykle ciężka hiperbilirubinemia. Jest zdiagnozowany z indeksem pigmentu żółciowego większym niż 300 μmol / L. Nieleczone rokowanie pacjenta wynosi kilka dni.

Bilirubina całkowita jest ważnym parametrem wykrywanym podczas badania. Uzyskane liczby pomagają określić stopień zagrożenia życia, jaki reprezentuje wzrost bilirubiny u pacjenta. Negatywne konsekwencje są możliwe, jeśli patologia zostanie zignorowana..

Objawy ulepszenia

Podwyższona bilirubina przejawia się w różnych objawach. Wśród nich są:

  • Bóle głowy.
  • Ciągłe swędzenie.
  • Żółta twardówka oczu i skóry.
  • Zmęczenie.

Pigment żółci, który powstaje poza wątrobą, jest transportowany do tego narządu po połączeniu z albuminą, białkiem krwi. W wątrobie kwas glukoronowy wiąże się z 75% substancji. Około 15% bilirubiny wiąże się z kwasem siarkowym.

Bilirubina jest czasami diagnozowana poniżej normy. Jest to również patologia, która wymaga pomocy medycznej. Czasami objawy te są uzupełniane objawami nieprawidłowego działania pęcherzyka żółciowego - ból po prawej stronie, problemy trawienne.

Przyczyny

Jeśli dana osoba zwiększyła całkowitą bilirubinę we krwi, może to oznaczać nieprawidłowe działanie kilku układów narządów jednocześnie. Dzieje się tak przy niewystarczającym odpływie żółci, zniszczeniu krwinek - czerwonych krwinek, uszkodzeniu wątroby.

  • Wątroba nie pełni funkcji wydzielniczej. W rezultacie bilirubina nie wychodzi z żółcią. Dziedziczne nieprawidłowości w czynności wydalniczej wątroby, takie jak zespół Gilberta, również wpływają na stężenie bilirubiny.
  • Zniszczenie czerwonych krwinek. Proces ten pogarszają różne patologie, takie jak malaria, zawał płuc, niedokrwistość..
  • Funkcjonowanie pęcherzyka żółciowego jest zaburzone. Diagnozowana jest wysoka bezpośrednia bilirubina..
  • Skutki uboczne różnych leków.
  • Obecność pasożytów w ciele.
  • Niedobór witaminy B12.

Pierwszym objawem, który objawia się w obecności takich przyczyn, jest zażółcenie skóry i twardówki. Mocz pacjenta nabiera ciemnego odcienia. Osoba zaczyna odczuwać silny ból w prawym podżebrzu, szczególnie po aktywności fizycznej. Pacjent czuje się słaby i szybko się męczy. Temperatura ciała nieznacznie wzrasta.

Przyczyny i leczenie patologii u kobiet, mężczyzn i dzieci są różne, ponieważ cechy ciała wymagają specyficznej terapii. Wskaźnik pigmentu żółciowego w moczu i krwi zmniejsza się tylko wtedy, gdy ustalona zostanie dokładna diagnoza i właściwy wybór leków.

Możliwe jest, że normalne poziomy pigmentu we krwi zostaną przekroczone u dzieci po 2 miesiącach. W takim przypadku pilne jest rozpoczęcie leczenia. Pacjenci często wykazują objawy żółtaczki. Ponieważ odpływ żółci jest również zakłócany podczas ciąży, możliwe jest zwiększenie wskaźnika bilirubiny u kobiety noszącej dziecko.

Bezpośredni wzrost bilirubiny

Bilirubina bezpośrednia jest związana. Jest również nazywany sprzężonym. Jest wydzielany do przewodów wewnątrzwątrobowych przez hepatocyty - komórki miąższu. Następnie związek jest wysyłany do dwunastnicy.

Przy normalnym funkcjonowaniu organizmu bezpośrednią bilirubinę można znaleźć w jelitach, wątrobie i przewodach żółciowych. Nieznaczna część substancji jest wchłaniana do krwi z jelit.

Kiedy wątroba jest w bolesnym stanie, ściany hepatocytów są uszkodzone. W tym przypadku sprzężona bilirubina przenika do sinusoidów wątroby, a następnie do krwi. Wzrost bezpośredniej bilirubiny może być spowodowany patologiami przewodu żółciowego.

Co oznacza zmiana wskaźnika pigmentu??

Wśród uszkodzeń wątroby, które powodują wzrost bezpośredniej bilirubiny, są:

  • zapalenie wątroby,
  • guzy wątroby,
  • marskość,
  • mononukleoza,
  • leptospiroza.

Wśród objawów hiperbilirubinemii wątrobowej znajdują się:

  • wątroba i śledziona są powiększone,
  • pacjent stosuje ból w prawym podżebrzu,
  • słabość, niski nastrój,
  • swędząca skóra,
  • encefalopatia - komórki mózgowe są niszczone w wyniku głodu tlenu lub niedostatecznego dopływu krwi,
  • żółtaczka, senność, krwawienie - małe objawy ze strony wątroby.

Możliwe jest zwiększenie pigmentu żółci z zablokowaniem przewodu żółciowego kamieniem, ich kompresją, stanem zapalnym. Ponieważ wypływ żółci jest zakłócony, bezpośrednia bilirubina wypełnia hepatocyt, a następnie dostaje się do krwi.

U kobiet w ciąży dopuszczalny jest niewielki wzrost bezpośredniej bilirubiny, gdy pozostałe wskaźniki nie przekraczają normy. Wynika to z faktu, że estrogeny działają na hepatocyt, a przewody żółciowe są ściskane przez rosnący płód. Można to ustalić na podstawie analizy niektórych składników moczu podczas ciąży..

Zwiększona pośrednia bilirubina

Bilirubina pośrednia (niesprzężona) jest wolnym pigmentem, który nie jest związany z kwasem glukuronowym. Taka substancja jest wysoce toksyczna. Im mniej tej substancji we krwi, tym lepiej. Zwykle związek nie przekracza 3,4-12 mmol / l.

Jeśli bilirubina jest pośrednio podwyższona, wskazuje to na różne patologie narządów wewnętrznych. Zazwyczaj hiperbilirubinemia występuje z szybkim zniszczeniem czerwonych krwinek. Szpik kostny nie ma czasu na uzupełnienie rezerw komórek krwi.

W przypadku niedokrwistości u pacjenta obserwuje się następujące objawy:

  • Uporczywe osłabienie, blada skóra, zawroty głowy.
  • Bezpośredni poziom bilirubiny jest normalny.
  • Pośrednia bilirubina powyżej normy.
  • Zmniejszone stężenie hemoglobiny.
  • Zmieniono skład moczu.
  • Powiększona śledziona.

Niezwiązany pigment żółciowy dostaje się do krwioobiegu z patologiami wątroby. W tym przypadku bezpośrednia bilirubina jest normalna, a hemoglobina i liczba czerwonych krwinek mieszczą się w dopuszczalnych parametrach.

Wśród przyczyn wyróżniają się takie choroby wątroby:

  • Zespół Gilberta jest dziedziczną chorobą, która aktywnie rozwija się w okresie dojrzewania.
  • Zespół Lucy Driscoll. Wpływa na dzieci karmione piersią. Wynika to z faktu, że hormony steroidowe dostają się do ciała dziecka z mlekiem matki.
  • Dziedziczna żółtaczka.
  • Nabyte choroby, które rozwijają się z niektórych leków.

Wzrost pośredniej bilirubiny jest zdiagnozowany z nieprawidłowym funkcjonowaniem pęcherzyka żółciowego. W końcu duża ilość związku jest zawarta w tym narządzie. Kiedy upośledzony jest odpływ żółci, rozwija się choroba kamieni żółciowych. Tkanki narządów ulegają zapaleniu, co prowadzi do wzrostu zarówno wolnej, jak i sprzężonej bilirubiny.

Choroba wątroby

Lista chorób, w których całkowita bilirubina jest diagnozowana powyżej normy:

  • kamica żółciowa,
  • marskość żółciowa,
  • infekcja robakami pasożytniczymi,
  • różne rodzaje zapalenia wątroby,
  • guzy w wątrobie.

Takie patologie powodują wzrost poziomu pigmentu żółciowego.

Jak obniżyć bilirubinę we krwi

Bilirubinę można zmniejszyć tylko dzięki zintegrowanemu podejściu. Ważne jest, aby pozbyć się przyczyn, które są podstawowymi patologiami.

Wraz z rozwojem objawu w wyniku dziedzicznych patologii wątroby konieczne jest leczenie objawowe lekami, przestrzeganie zasad żywienia i stosowanie metod alternatywnych.

Odpływ żółci jest eliminowany przez leki żółciopędne. Kiedy choroba jest dziedziczna, pacjentowi przepisuje się kompleksy witaminowe i sorbenty. Konieczne jest przyjmowanie leków zmniejszających stężenie bilirubiny we krwi.

Jeśli przyczyną wysokiej zawartości pigmentu są procesy zapalne, infekcje lub zaburzenia immunologiczne, przepisuj leki zmniejszające bilirubinę, takie jak hepatoprotektory, antybiotyki, środki przeciwwirusowe. Aby utrzymać układ ochronny organizmu, pacjent przyjmuje środki immunomodulujące. Pomagają znormalizować system obrony..

Jeśli bilirubina jest podwyższona podczas zatrucia, sorbenty i przeciwutleniacze pomogą poprawić metabolizm. Często lekarz przepisuje glukozę i środki detoksykacyjne dożylnie. Aby zrozumieć, jak zmniejszyć całkowitą bilirubinę we krwi, wymagane są wszystkie testy.

Ważny! Możliwe jest szybkie obniżenie poziomu bilirubiny u niemowlęcia za pomocą fototerapii, co wymaga specjalnego sprzętu.

Leczenie u dzieci i kobiet w ciąży

Po zidentyfikowaniu przyczyn zmniejszonego pigmentu żółć u kobiet w ciąży natychmiast rozpoczyna leczenie. Przy intensywnym niszczeniu czerwonych krwinek przyczyna hemolizy zostaje wyeliminowana. Jeśli spadek bilirubiny był wynikiem choroby wątroby, wyeliminuj przyczynę stagnacji żółci. Pomoże to znormalizować wyniki..

Kobiety w ciąży nie powinny przyjmować leków bez zgody lekarza. W przeciwnym razie możesz zaszkodzić dziecku. Wątroba jest czyszczona po konsultacji lekarskiej.

Ważne jest, aby utrzymać optymalną dietę i nie jeść pokarmów, które zwiększają bilirubinę. Przy zwiększonym stężeniu bilirubiny we krwi podczas ciąży leczenie należy prowadzić wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. W przeciwnym razie może zaszkodzić płodowi..

Jeśli odchylenia nie są znaczące, leczenie nie jest przeprowadzane. W każdym razie po analizie lekarz określa kolejne kroki. Aby wykluczyć niebezpieczne patologie, kobiecie można przepisać ultradźwięki. Nie wolno głodować.

U noworodków przekroczenie normy pigmentu żółciowego może być niebezpieczne dla zdrowia. W wyniku tego wpływu wpływa na centralny układ nerwowy. U dziecka może rozwinąć się oligofrenia, głuchota i porażenie.

Leczenie podwyższonego stężenia bilirubiny odbywa się za pomocą takich metod:

  • Światłolecznictwo. Ta metoda leczenia polega na umieszczeniu dziecka w specjalnym łóżku, nad którym zamocowane jest źródło promieniowania UV. W rezultacie nadmiar objętości bilirubiny jest skutecznie wydalany z organizmu..
  • Terapia infuzyjna. Ponieważ noworodek traci dużo wody podczas fototerapii, uzupełnia go wprowadzenie glukozy, sody i stabilizatorów błonowych.
  • Przyjmowanie enterosorbentów. Celem tej terapii jest zapobieganie ponownemu wchłanianiu bilirubiny do krwi..

Czasami dziecko może otrzymać transfuzję krwi..

Leczenie domowe

Spełniając wszystkie zalecenia lekarza, możesz uzupełnić terapię środkami ludowymi. W domu zastosuj:

  • Wywary z ziół - dziurawiec, róży, rumianki. Kora dębu i liście brzozy mają działanie lecznicze. Buliony pije się kilka razy dziennie.
  • Nalewki z macicy i dziurawca. Drobno posiekaną masę (2 łyżeczki) zalać szklanką wrzącej wody. Po naleganiu pić dwa razy dziennie - rano i wieczorem. W rezultacie całkowita bilirubina zmniejszy się.
  • Sok ze świeżych buraków - przed każdym posiłkiem.

Takie środki leczenia domowego w domu mogą poradzić sobie z objawami, które spowodowały zwiększenie stężenia bilirubiny.

Dieta ze zwiększonym

Aby pęcherzyk żółciowy i wątroba nie były załadowane, smażone, pikantne i tłuste potrawy są wyłączone z diety. Nie możesz jeść marynaty i produktów wędzonych o zwiększonym zabarwieniu żółci. Alkohol jest również zabroniony. Produkt jest gotowany lub gotowany na parze.

Produkty zmniejszające bilirubinę:

  • nabiał,
  • białko jajka,
  • chude mięso,
  • zupy mleczne,
  • owoce.

Lepiej jest jeść jedzenie w małych porcjach. Lepiej nie jeść potraw o trudnych do strawienia składnikach. Zaleca się jeść więcej owoców i pić wodę..

Konieczne jest zmniejszenie zużycia herbaty i kawy. Poziom bezpośredniej bilirubiny obniża się, jeśli występuje ryż, kasza gryczana i płatki owsiane.

Co oznacza niska bilirubina?

Niski poziom bilirubiny jest dość rzadki. Wpływa jednak również na ogólny stan organizmu. W niektórych przypadkach niedożywienie jest jedną z przyczyn. Czasami przed przystąpieniem do testu pacjent spożywa kawę, co wpływa na końcowy wynik. Kofeina może znacznie zmniejszyć ilość pigmentu żółciowego.

Aby zmniejszyć poziom bilirubiny, przyjmuje się niektóre leki i napoje alkoholowe. Kobiety mają mniej czerwonych krwinek niż mężczyźni, więc bilirubina jest również niższa. Znacznie mniej pigmentu żółciowego i u Afrykanów.

Poziom pigmentu żółciowego zmniejsza się w ciągu dnia. Ten wskaźnik może być powiązany ze stanem emocjonalnym osoby..

Gwałtowny spadek stężenia bilirubiny jest charakterystyczny dla takich chorób:

  • choroba niedokrwienna serca,
  • gruźlica.

Ogólne wyczerpanie wskazuje również na niski poziom pigmentu żółciowego.

Leczenie na niskim poziomie

W medycynie przyczyny, dla których zmniejszona bilirubina nie jest jeszcze w pełni poznana. Aby znormalizować wskaźnik, lekarze zalecają:

  • Zadbaj o swoją dietę, określ charakter przyjmowania pokarmu, ogranicz tłuszcz, smaż i smaż w diecie.
  • Popraw aktywność ruchową. Czasami nadmierna aktywność fizyczna wpływa na poziom pigmentu żółciowego.
  • Odrzuć mocną kawę i alkohol. Stosuj dietę, która umiarkowanie zmniejsza szybkość pigmentu żółciowego. Musi zostać zatwierdzony przez dietetyka..

Konieczne jest, aby dowiedzieć się od lekarza, jakie leki są dostępne, które zwiększają ilość pigmentu żółciowego. Pomoże to poradzić sobie z objawami patologii objawiającymi się zarówno u osoby dorosłej, jak i dziecka..

W przypadku guzów wątroby należy przestrzegać właściwej diety. Normalizacja stanu organizmu jest możliwa tylko przy złożonym leczeniu. Powinno być więcej pokarmów, które zwiększają poziom bilirubiny. Ważne jest, aby leczyć choroby wątroby na czas.

Wideo

O najważniejszym: leki przeciwnadciśnieniowe, zwiększona bilirubina

Przyczyny wysokiej (podwyższonej) bilirubiny we krwi


Być może o takim wskaźniku jak bilirubina usłyszał, jeśli nie wszyscy, to większość z nas. Wiele osób wie, że wzrost jego zawartości w surowicy krwi towarzyszy różnym chorobom wątroby, obserwowanym u noworodków, a głównym objawem klinicznym zaburzeń metabolicznych jest żółtaczka. Jakie są przyczyny zwiększonego stężenia bilirubiny, mechanizmy i konsekwencje tych zaburzeń? Zostanie to omówione w naszym artykule..

Co to jest bilirubina??

Bilirubina jest określana jako tak zwane pigmenty hemoglobinogenne. Jego główna ilość (około 85%) powstaje podczas fizjologicznego rozkładu starych, zużytych krwinek czerwonych. Reszta, mniejsza część, pojawia się podczas niszczenia innych substancji zawierających hem - cytochromów, mioglobiny.

Rozpad czerwonych krwinek zachodzi głównie w wątrobie, śledzionie, a także w szpiku kostnym. Około 1% czerwonych krwinek jest niszczonych w organizmie dziennie, a zawarta w nich hemoglobina tworzy do 300 mg bilirubiny. Pigment ten znajduje się we krwi i jest normalny, jednak jego ilość nie powinna przekraczać maksymalnych dopuszczalnych wartości.

Do tej pory cechy strukturalne, metabolizm, a także przyczyny zaburzeń metabolizmu bilirubiny, były badane i dość dobrze opisane. Wraz z pojawieniem się żółtaczki, a jest to główny objaw hiperbilirubinemii, diagnoza w większości przypadków nie przedstawia istotnych trudności (patrz żółtaczka - objawy, choroby z towarzyszącą żółtaczką).

Główne etapy metabolizmu bilirubiny

Tak więc podczas niszczenia czerwonych krwinek powstała bilirubina, która jest toksycznym i nierozpuszczalnym związkiem w wodzie. Jego dalsza transformacja zachodzi w kilku etapach:

  • wraz z przepływem krwi bilirubina jest przenoszona do wątroby - do tego potrzebny jest nośnik, którym jest albumina, która szybko i mocno wiąże toksyczną bilirubinę w osoczu krwi. Taki kompleks białko-bilirubina nie jest w stanie przeniknąć przez filtr nerkowy, a zatem nie dostaje się do moczu;
  • penetracja bilirubiny do komórki wątroby po oddzieleniu od albuminy na powierzchni błony hepatocytów i dalszym transporcie wzdłuż błon retikulum endoplazmatycznego;
  • koniugacja (wiązanie) bilirubiny z kwasem glukuronowym w retikulum endoplazmatycznym i tworzenie bilirubiny-diglukuronidu. W tym stanie związanym bilirubina staje się rozpuszczalna w wodzie, a zatem może być wydalana z żółcią i moczem z organizmu;
  • wydalanie (wydalanie) z żółcią jest ostatnim etapem metabolizmu bilirubiny, który w jelicie zamienia się w urobilinogeny i jest wydalany z kałem jako stercobilinogen. Niewielka ilość bilirubiny jest wchłaniana przez ścianę jelita i wchodząc do krwioobiegu jest filtrowana przez nerki i wydalana z moczem..

Norma bilirubiny

W oparciu o cechy metabolizmu izolowana jest bezpośrednia i pośrednia bilirubina. Aby ocenić stopień i charakter zaburzeń w metabolizmie bilirubiny, konieczne jest poznanie jej normalnych wskaźników u zdrowych osób:

  • Bilirubina pośrednia (niezwiązana, niezwiązana, wolna), która jest produktem rozpadu substancji hemowych, jest toksyczną bilirubiną. Ilość bilirubiny pośredniej nie powinna przekraczać 16,2 μmol / l.
  • Bezpośrednio (sprzężony, związany) powstaje w wątrobie po związaniu z kwasem glukuronowym. Jest to bilirubina, która jest już zneutralizowana przez wątrobę i jest gotowa do wydalania z organizmu. Bilirubina bezpośrednia, norma 0 - 5,1 μmol / l
  • Bilirubina całkowita wynosi od 0,5 do 20,5 μmol / l

W trudnych warunkach możliwy jest wzrost poziomu zarówno bezpośredniej, jak i pośredniej bilirubiny, zwanej hiperbilirubinemią. Przewaga danej frakcji zależy od czynnika sprawczego, który doprowadził do wzrostu jej zawartości w surowicy krwi.

Objawy podwyższonego stężenia bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia) w postaci przede wszystkim żółtaczki pojawiają się, gdy przekraczają 34 μmol na litr.

Zdarza się, że zawartość bilirubiny jest dziesięć razy wyższa niż dopuszczalne wartości, co zagraża życiu pacjenta i wymaga natychmiastowej pomocy.

Objawy podwyższonego stężenia bilirubiny

Jak wiadomo, wątroba odgrywa podstawową rolę w wymianie bilirubiny, a żółtaczka jest charakterystycznym syndromem, który odzwierciedla jej porażkę, a także objawia się w przypadkach, w których ilość bilirubiny przewyższa funkcjonalną zdolność wątroby do wiązania jej nadmiaru lub pojawiają się przeszkody w przepływie żółci, a zatem eliminacja sprzężonej bilirubina jest wydalana.

Czasami zdarza się, że nasilenie żółtaczki nie odpowiada liczbie bilirubiny w surowicy. Na przykład w przypadku otyłości, obrzęku, żółtaczka jest mniej zauważalna, podczas gdy u szczupłych i umięśnionych ludzi jest bardziej wyraźna.

Przyczyny wysokiego stężenia bilirubiny we krwi są bardzo różnorodne i są związane albo z jej zwiększonym tworzeniem się w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego, albo z naruszeniem jednego lub kilku połączeń metabolicznych w układzie wątrobowo-żółciowym.

Z klinicznego punktu widzenia należy zauważyć, że stopień hiperbilirubinemii wpływa na charakter barwienia różnych tkanek:

  • Tak więc najczęściej pierwszy staje się żółtawym odcieniem twardówki
  • Śluzówka jamy ustnej
  • Potem twarz, dłonie, podeszwy i wreszcie cała skóra żółkną

Należy pamiętać, że żółte zabarwienie skóry nie zawsze jest wynikiem hiperbilirubinemii. Na przykład podczas jedzenia żywności zawierającej dużą ilość karotenu (marchew, pomidory), cukrzyca, niedoczynność tarczycy (obniżona czynność tarczycy) skóra może stać się żółta, jednak w takich przypadkach twardówka będzie miała normalny kolor (nienaruszony).

Lista chorób, którym towarzyszy wysoki poziom bilirubiny we krwi

Choroby, w których podwyższona jest bezpośrednia bilirubina:

  • Ostre wirusowe zapalenie wątroby (zapalenie wątroby typu A, B, zapalenie wątroby z zakaźną mononukleozą)
  • Przewlekłe zapalenie wątroby (wirusowe zapalenie wątroby typu C), autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  • Bakteryjne zapalenie wątroby (bruceloza, leptospiroza)
  • Toksyczny (zatrucie związkami toksycznymi, grzyby), leczniczy (przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, NLPZ, leki przeciw TB, leki przeciwnowotworowe)
  • Żółtaczka w ciąży
  • Guzy wątroby
  • Marskość żółciowa
  • Dziedziczna żółtaczka - zespół Rotora, Dabin-Johnson

Choroby, w których wzrasta pośrednia bilirubina:

  • Wrodzona niedokrwistość hemolityczna - sferocytowa, niesferocytowa, sierpowata, talasemia, choroba Markyafaviego-Michele
  • Nabyta autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna - rozwija się na tle tocznia rumieniowatego układowego (objawy, leczenie), reumatoidalnego zapalenia stawów, białaczki limfocytowej, limfatranulomatozy (objawy, leczenie) itp..
  • Choroby zakaźne - dur brzuszny, posocznica, malaria
  • Medyczna niedokrwistość hemolityczna - wywołana przez zastosowanie cefalosporyn, insuliny, aspiryny, NLPZ, chloramfenikolu, penicyliny, lewofloksacyny itp..
  • Toksyczna anemia hemolityczna - zatrucie truciznami, ukąszenia owadów, węże, zatrucie grzybami, ołów, arsen, sole miedzi (witriol)
  • Syndromes of Gilbert, Kriegler-Nayyar, Lucy-Driscola.

Gatunki żółtaczki i główne przyczyny zwiększonego stężenia bilirubiny we krwi

3 główne czynniki przyczyniają się do wzrostu stężenia bilirubiny we krwi:

  • Zniszczenie krwinek czerwonych (przyspieszone lub zwiększone)
  • Naruszenie normalnego odpływu żółci
  • Metabolizm i wydalanie bilirubiny

Zniszczenie krwinek czerwonych (przyspieszone lub zwiększone)

Wysoka pośrednia bilirubina z żółtaczką hemolityczną jest spowodowana zwiększonym rozpadem czerwonych krwinek (hemoliza), co może wynikać nie tylko z dziedzicznych wad samych czerwonych krwinek (anemia sierpowata, sferocytoza), ale także z wielu przyczyn zewnętrznych, na przykład:

  • infekcje (malaria, posocznica, dur brzuszny, mykoplazmoza);
  • zatrucie truciznami hemolitycznymi różnego pochodzenia (blade toksyny muchomorowe, rtęć, ołów, inne jad węża);
  • transfuzja krwi niezgodna przez grupę lub czynnik Rh;
  • nowotwory złośliwe, w szczególności tkanka krwiotwórcza (białaczka, szpiczak i inne);
  • masywne krwotoki (zawał płucny, rozległe krwiaki).

Następujące objawy są charakterystyczne dla żółtaczki hemolitycznej:

  • cytrynowe zabarwienie skóry i błon śluzowych, twardówka oczu
  • bladość z powodu niedokrwistości z powodu zwiększonego niszczenia czerwonych krwinek
  • ból w lewym podżebrzu z powodu powiększonej śledziony
  • może zwiększyć temperaturę ciała
  • w kale i moczu znajduje się duża ilość stero i urobiliny, co nadaje im ciemną plamę
  • na tle braku tlenu w tkankach ciała osoba może mieć bicie serca, bóle głowy, zwiększone zmęczenie

Naruszenie normalnego odpływu żółci

Żółtaczka pod wątrobowa rozwija się, gdy sprzężona bilirubina dostaje się do krwioobiegu z powodu naruszenia jej odpływu z żółcią, najczęściej występującego z kamicą żółciową, ostrym i przewlekłym zapaleniem trzustki, tętniakiem tętnicy wątrobowej, rakiem trzustki lub pęcherza żółciowego i uchyłkiem dwunastnicy. W tym stanie występuje wysoka bezpośrednia bilirubina we krwi. Przyczyny tego rodzaju żółtaczki mogą być:

  • zamknięcie dróg żółciowych kamieniem, guzem, pasożytami;
  • ucisk przewodów żółciowych z zewnątrz, towarzyszący guzom pęcherzyka żółciowego, głowy trzustki, wzrost węzłów chłonnych;
  • procesy zapalne w drogach żółciowych, a następnie ich stwardnienie i zwężenie światła;
  • wrodzone wady rozwojowe lub niedorozwój dróg żółciowych.

W przypadku tego rodzaju hiperbilirubinemii (z kamieniami w pęcherzyku żółciowym, rakiem woreczka żółciowego lub trzustki) charakterystyczne jest:

  • maksymalnie żółtawe zabarwienie skóry
  • większość pacjentów skarży się na swędzenie skóry, co powoduje drapanie skóry
  • ponieważ funkcja wiązania wątroby w tym przypadku nie jest zaburzona, we krwi wykryta zostanie zwiększona ilość sprzężonej bilirubiny
  • w przeciwieństwie do innych rodzajów żółtaczki, masy kałowe będą acholicowe, to znaczy będą prawie białe, z powodu braku w nich stercobiliny, a mocz ma ciemny kolor
  • występują okresowe bóle w prawym podżebrzu lub atak takiego bólu z kolką wątrobową
  • zaburzenie przewodu pokarmowego - wzdęcia (przyczyny, leczenie), biegunka, zaparcia, nudności, utrata apetytu, odbijanie

Metabolizm i wydalanie bilirubiny

Naruszeniu temu towarzyszy nadmierne gromadzenie się, w wyniku czego żółtaczka może być dziedziczna - dziedziczna żółtaczka lub występować przez całe życie i komplikować różne choroby - żółtaczka nabyta.

Dziedziczna żółtaczka

Zaburzenia, które występują na wątrobowym etapie metabolizmu bilirubiny (wiązanie, transport w komórce wątroby i usuwanie z niej), powodują dziedziczną żółtaczkę:

  • Zespół Kriglera-Nayyara
  • Zespół Gilberta
  • Zespół Dabin-Johnsona

Zespół Gilberta występuje częściej niż inne - łagodna hiperbilirubinemia z korzystnym rokowaniem.

Przyczyny wysokiej bilirubiny we krwi z tą chorobą polegają na braku enzymu w komórce wątroby, który zapewnia wiązanie wolnej bilirubiny z kwasem glukuronowym, więc hiperbilirubinemia będzie spowodowana głównie przez jej niezwiązaną frakcję.

Choroba jest dziedziczna i towarzyszy jej wada genów zlokalizowanych na drugim chromosomie. Częstość występowania zespołu Gilberta na świecie jest różna. Tak więc u Europejczyków występuje w 3-5% przypadków, podczas gdy w Afryce - w 36%, co wiąże się z wysoką częstością występowania w nich charakterystycznej wady genetycznej.

Często choroba przebiega bezobjawowo lub z epizodami żółtaczki o różnym nasileniu, które występują na tle stresu, nadmiernego wysiłku fizycznego, podczas spożywania alkoholu. Biorąc pod uwagę łagodny przebieg i korzystne rokowanie, z reguły nie jest wymagane specjalne leczenie takich pacjentów.

Nabyta Żółtaczka

Żółtaczka nad wątrobowa występuje, gdy ilość nowo powstałej bilirubiny jest tak duża, że ​​nawet 3-4-krotne zwiększenie intensywności jej wiązania przez wątrobę nie usuwa nadmiaru z surowicy krwi.

Żółtaczka wątrobowa lub miąższowa występuje jako przejaw różnych chorób, któremu towarzyszy uszkodzenie miąższu wątroby i naczyń włosowatych żółci, co pociąga za sobą naruszenie wychwytywania, sprzęgania i wydalania bilirubiny, a także jej powrotu do krwi z dróg żółciowych podczas cholestazy (przekrwienie żółci) w wątrobie. Jest to jeden z najczęściej rozwijających się rodzajów żółtaczki, w której występuje wysoka bezpośrednia bilirubina.

Choroby, którym towarzyszy żółtaczka wątroby są liczne i różnorodne, jednak ten rodzaj hiperbilirubinemii najczęściej obserwuje się w przypadku zapalenia wątroby i marskości wątroby.

Zapalenie wątroby to duża grupa zmian zapalnych wątroby, które mogą mieć charakter wirusowy lub być powodowane przez czynniki niezakaźne (wirusowe zapalenie wątroby, autoimmunologiczne, alkohol).

W ostrym przebiegu choroby czynnikiem sprawczym najczęściej jest infekcja wirusowa (zapalenie wątroby typu A, B, C, D, G), a objawy obejmują:

  • oznaki ogólnego zatrucia wraz ze wzrostem temperatury ciała
  • ogólna słabość
  • ból mięśni i stawów
  • w takim przypadku ból w prawym podżebrzu wskazuje na uszkodzenie wątroby
  • żółtkowe zabarwienie skóry i błon śluzowych
  • przebarwienia kału i moczu, a także charakterystyczne zmiany parametrów laboratoryjnych

Wraz z postępem choroby z udziałem znacznej ilości miąższu wątroby, a także z trudnym odpływem żółci, swędzenia, krwawienia, oznak uszkodzenia mózgu w postaci charakterystycznej encefalopatii wątrobowej i ostatecznie rozwoju niewydolności wątroby i nerek, która zagraża życiu i często przyczyną śmierci takich pacjentów.

Przewlekłe zapalenie wątroby jest dość powszechne w wyniku ostrych wirusowych, narkotykowych i alkoholowych uszkodzeń wątroby. Ich objawy kliniczne są zredukowane do żółtaczki miąższowej i zmian w analizie biochemicznej krwi; z zaostrzeniem gorączka, bóle stawów, a także wysypki skórne są możliwe.

Marskość wątroby - to poważne zmiany związane z utratą normalnej histoarchitektoniki jej miąższu. Innymi słowy, dochodzi do naruszenia normalnej struktury mikroskopowej: w wyniku śmierci hepatocytów zraziki wątrobowe znikają, zaburzona jest orientacja naczyń krwionośnych i naczyń włosowatych żółci, w miejsce uszkodzonych i martwych komórek pojawiają się masywne ogniska proliferacji tkanki łącznej..

Procesy te uniemożliwiają wątrobie pełnienie funkcji wiązania i usuwania bilirubiny z organizmu, a także procesów detoksykacji, powstawania różnych białek i czynników krzepnięcia krwi. Najczęściej marskość uzupełnia zmiany zapalne (zapalenie wątroby).

Oprócz żółtaczki miąższowej objawami klinicznymi charakterystycznymi dla marskości wątroby są powiększenie wątroby i śledziony, swędzenie skóry, pojawienie się płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze), żylaki przełyku, odbytnicy, przedniej ściany brzucha.

Z biegiem czasu nasilają się objawy niewydolności wątroby, rozwija się uszkodzenie mózgu, zmniejsza się krzepnięcie krwi, czemu towarzyszą nie tylko wysypki skórne, ale także krwotoki w narządach wewnętrznych i krwawienia (żołądek, nos, macica), które z natury często zagrażają życiu.

Zwiększona bilirubina u noworodków

Na szczególną uwagę zasługuje hiperbilirubinemia, czyli zwiększona bilirubina u noworodków. Wiadomo, że w pierwszych dniach życia większość dzieci ma pewien stopień nasilenia żółtaczki, która jest fizjologiczna.

Dzieje się tak, ponieważ ciało dziecka przystosowuje się do egzystencji pozamacicznej, a tak zwaną hemoglobinę płodową (płodową) zastępuje się hemoglobiną typu „dorosłego”, której towarzyszy częściowe zniszczenie czerwonych krwinek. Z reguły szczyt żółknięcia obserwuje się w ciągu 3-5 dni życia, a po krótkim czasie ustępuje bez szkody dla ciała dziecka.

W przypadkach, gdy hemoliza występuje u wcześniaków lub jest spowodowana konfliktem Rh lub innymi przyczynami, może wystąpić znaczny wzrost niezwiązanej frakcji bilirubiny po jej przeniknięciu przez barierę krew-mózg.

Rezultatem będzie rozwój tzw. Żółtaczki jądrowej, w której jądra mózgu są uszkodzone, co stanowi zagrożenie dla życia dziecka i wymaga natychmiastowej intensywnej opieki.

We wszystkich przypadkach konieczne jest dokładne ustalenie przyczyn wysokiego stężenia bilirubiny u noworodka, aby uniknąć poważnych komplikacji w odpowiednim czasie:

  • rozkład fizjologiczny czerwonych krwinek
  • uszkodzenie wątroby
  • wrodzone zaburzenia dróg żółciowych
  • konflikt rezusowy itp.

Jak zmniejszyć bilirubinę?

Sposoby zwalczania hiperbilirubinemii zależą od przyczyn, które ją spowodowały, ale jeśli wystąpi żółtaczka, nie należy samoleczenia, ale należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Ponieważ żółtaczka jest tylko objawem, a leczenie powinno przede wszystkim mieć na celu wyeliminowanie jej przyczyn.

Przy dużej liczbie bilirubin z powodu ciężkiej hemolizy czerwonych krwinek wskazana jest terapia infuzyjna z wprowadzeniem glukozy, albuminy, a także plazmafereza. W przypadku żółtaczki noworodków fototerapia jest bardzo skuteczna, w której napromieniowanie skóry pomaga przekształcić wolną toksyczną bilirubinę w związaną, łatwo wydalaną.

W hiperbilirubinemii niezwiązanej z koniugacją skuteczne jest stosowanie leków wzmacniających aktywność enzymów wątrobowych, na przykład fenobarbital.

We wszystkich przypadkach należy pamiętać, że żółtaczka z reguły jest wskaźnikiem poważnych zaburzeń w ciele, a zatem terminowe wyjaśnienie jej przyczyn zwiększa prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku i być może całkowitego wyleczenia choroby, która go spowodowała. Nie zaniedbuj wizyty u lekarza, nawet w przypadku niewielkiego żółtego zabarwienia skóry, twardówki, ponieważ terminowa diagnoza i terminowe leczenie mogą nie tylko uratować życie pacjenta, ale także znacznie poprawić jego jakość.

Przeczytaj Informacje Na Temat Czynników Ryzyka Cukrzycy